Aikitaiso to specyficzne ćwiczenia, które można spotkać wyłącznie podczas treningu aikido. Najbardziej zbliżony obraz tych ćwiczeń daje porównanie ich do ćwiczeń gimnastyki prozdrowotnej. Oprócz celów ważnych z punktu widzenia utrzymania zdrowia i co za tym idzie dobrego samopoczucia psychofizycznego pełnią również funkcję kształtującą poprawność techniki i taktyki aikido. W treningu dorosłych jest to bardzo rozbudowany dział. Na świecie istnieją kluby aikido, w których tylko i wyłącznie uprawia się aikitaiso. Zdarza się, że nauczyciele rezygnują z aikitaiso w treningu dzieci. Nie ma powodów do eliminowania tych ćwiczeń. Przeciwnie są to ćwiczenia, które należy wprowadzać w jak najmłodszych grupach wiekowych. Przemawia za tym wiele czynników, głównie chodzi o pozytywny wpływ na zdrowie, prawidłowy rozwój fizyczny, kształtowanie zdolności motorycznych (siły, wytrzymałości, koordynacji, gibkości itd…) oraz techniki i taktyki aikido. Intensywność tych ćwiczeń jest umiarkowana i pozbawiona obciążeń aparatu ruchowego.

W ćwiczeniach zaangażowane są wszystkie stawy i grupy mięśniowe. Z reguły ćwiczenia rozpoczynają się od głowy i kręgosłupa szyjnego w izolowanej pozycji seiza. Kolejno ćwiczone są stawy i mięśnie poszczególnych członów ciała, tzn. obręczy barkowej, kończyn górnych, tułowia, miednicy oraz kończyn dolnych. Dla poszczególnych stawów wykonuje się wolne ruchy w maksymalnym możliwym zakresie i z dużą dokładnością. Część ćwiczeń obejmuje połączenia trzonów kręgów, stawy międzykręgowe oraz duże stawy kończyn. Stawy ręki angażowane są głównie podczas charakterystycznych ćwiczeń tekubino undo. Dzięki tym specyficznym ćwiczeniom wiele osób przywróciło do pełnej sprawności osłabione mięśnie ręki. Dla stawów stopy stosowany jest szeroki wachlarz ćwiczeń ashino undo. W treningu dzieci świadomie zwiększana jest objętość ćwiczeń redukujących przykurcze w dużych stawach kończyn oraz w połączeniach kręgosłupa. Strategia ta podyktowana jest zgubnym wpływem cywilizacji, wygodnictwem i hipokinezą życia codziennego.

Obserwując dzieci początkujące w czasie treningu, aż włos jeży się na głowie. Statystycznie ponad połowa ma wady budowy stopy (płaskostopie poprzeczne lub podłużne) oraz wady kręgosłupa (głównie plecy okrągłe). W treningu wychodzimy naprzeciw potrzebom zdrowotnym najmłodszych. Zmodyfikowałem ćwiczenia aikitaiso (które i tak w swoim charakterze pełnią funkcję korekcyjno-kompensacyjną). Oprócz typowych ćwiczeń akcent kładę na mięśnie prostujące kręgosłup i rozciągające mięśnie antagonistyczne oraz zwiększające krzywizny łuków poprzecznego i podłużnego stopy. W ujęciu motorycznym aikitaiso to ćwiczenia przygotowujące do wysiłku w następnej części treningu, co redukuje ryzyko kontuzji oraz doskonale wdraża organizm do większego wysiłku poszczególnych dalszej części.

W poszczególnych aikitaiso przeplatają się elementy kluczowe do zrozumienia i opanowania złożonych technik aikido. Podział przedstawiony na rycinie funkcjonuje w obszarze teorii treningu aikido.

Niektóre ćwiczenia mają elementy akupresury oraz masażu. Automasaż może przyjmować różne formy tzn.: stosuje się oklepywanie, rozcieranie, ucisk. Miejsca do, których trudno samemu dosięgnąć przemasowuje się w czasie kołyski. Ćwiczenie kołyski pozwala na rozluźnienie połączeń międzykręgowych, a także zwiększa przepływ krwi w mięśniach przykręgosłupowych. Automasaż obejmuje w znacznej części stawy i mięśnie rąk oraz stóp. Dzięki specyficznym pozycjom i ułożeniu poszczególnych części ciała względem siebie aktywowane zostają meridiany – kanały przepływu energii wewnętrznej człowieka. To z kolei odblokowuje miejsca gdzie nagromadzona jest negatywna energia poprzez jej przekierowanie do innych okolic ciała. Efekt rozproszenia tej energii widać w postaci zmniejszenia napięcia mięśniowego tej okolicy i poprawy samopoczucia. Metoda przeprowadzania ćwiczeń aikitaiso pozwala na kształtowanie poczucia obowiązkowości i dyscypliny. Nie bez znaczenia pozostają dla kształtowania samodzielności i samokontroli. W aikitaiso najmłodszych realizowana jest funkcja samopoznania, tzn dzieci odkrywają możliwości swojego ciała oraz poznają ograniczenia, jakie mu stawia brak aktywności fizycznej.